Kıtlık ve bolluğun bir arada yaşandığı sofralarda üretilebilecek şeylerin sonu yok... Bizim tam bir sığınağımız Sibel'lerin çiftliği... Doğanın ortasında Sakarya nehrine bakan tepelerin yamaçlarındaki Boğazköy her daim huzurlu, her daim yeşil... Yazın ekilen bostandan'dan elde edilen domatesin, salatalığın tadı bambaşka.. Sabah gelen katkısız sütün kaymağı, ortalıkta serseri mayın gibi dolaşan tavuklardan gelen yumurtanın sarısı ise göz alıcı... Bu atmosferde yememek, içmemek ne mümkün? Hatta sonunda malzemelerin tükenme aşamasına bile gelmesi içten değil.. İşte böyle bir anda Sibel bir salata yarattı -ki hepimiz sildik süpürdük.. Bir önceki günden kalma közlenmiş patlıcan mezesini ( bunun tarifini bilhare vereceğim.. aile tarifi ve çok özel) bostandan gelme malzemelerle yapılan çoban salatasına karıştırdı.. Üstüne ise Trakya markasının kızartmalık dilimli keçi peynirlerini ekledi.. Sosuna nar ekşisi ve limon döktü... Biraz da kornişon turşusu.. . Zeytinyağını ve ailenin vazgeçilmez tutkusu taze reyhanları artık heralde söylemeye gerek yok. Masamıza servis yapmadan önce derhal fotoğrafını çektim tabii. Çünkü sonuçtan çok emindim.. Sibel bir de yemek yapmaktan artık anlamadığını iddia ediyor ama bence yalan.. Ayağının tozuyla geldiği Yunan adalarının esintisiyle bakalım ilerde bize neler yapacak?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder